Alman girişimi Orbital Matter’ın Replicator-2 adlı küçük uydusu, yörüngede özel bir plastik malzemeden yarım metre uzunluğunda sert bir kiriş üretti. Şirket yöneticileri, bunun yörüngedeki serbest uçuş yapan bir uzay aracında gerçekleştirilen ilk örnek olduğunu belirtti. Bu yaz SpaceX’in ortak yolculuk görevlerinden biriyle fırlatılan uyduda dört 3D yazıcı bulunuyor. Yazıcılar, reçineyi makaralardan çıkarıp morötesi ışıkla sertleştirerek silindirik kiriş oluşturuyor.
Uzay yapıları yörüngede üretilebilir
Yörüngede yapı üretimi, özellikle yörüngesel veri merkezleri için gereken yüksek elektrik gücü ve ısıyı uzaya yayma ihtiyacına çözüm sağlayabilir. Uzay araçlarının roketlerin üst kısmındaki dar bölmeye sığması gerektiğinden, ekipmanlarını yörüngede kurabilmeleri de avantaj sağlayabilir. Orbital Matter’ın CEO’su ve kurucu ortağı Jakub Stojek, “Replicator 2, görev ne büyüklük gerektiriyorsa diziyi uzayda o ölçekte kurabileceğimizi gösteren ilk kanıt” dedi. Şirket, Replicator 2 üzerinde birlikte çalıştığı Avrupa Uzay Ajansı ve Avrupa’nın önde gelen uydu üreticilerinden Thales Alenia ile ortaklık yürütüyor. Bugün uzaydaki büyük yapılar, açılmadan önce katlanmış güneş panelleri ya da teleskop aynalarıyla taşınıyor. NASA, 2023’te Redwire şirketiyle vakum odasında yapısal kirişlerin 3D baskısını içeren bir çalışmayı finanse etti ancak görev uzaya gönderilmedi. Mikro yerçekimindeki önceki 3D baskı çalışmaları ise Uluslararası Uzay İstasyonu’nun basınçlı ortamıyla sınırlı kaldı.
2028’de yeni gösterim uçuşu
Uydudaki yazıcılardan ikisi esnek bir güneş panelini açmak üzere tasarlandı; ancak bir arıza yazıcılardan birinin çalışmasını engelledi. Buna rağmen üretilen bom, güneş panelini başarıyla açtı. Orbital Matter CTO’su Robert Ihnatisin, “Bu nedenle tek bir uyduya bu kadar çok yazıcı koyduk. Yerde her olasılığı sınamak için yıllar harcamak yerine yörüngede öğrenmeyi ve gerektiğinde yazılımı uyarlamayı tercih ettik” dedi. Kirişin uzunluğu, uyduda taşınan reçine miktarıyla sınırlı. Şirket mühendisleri 100 metrelik bomların yapılabileceğini düşünüyor. Karşılaştırma için, yörüngedeki en güçlü seri üretim uyduları arasında yer alan SpaceX Starlink V2 Mini’lerin güneş panelleri 20 metre uzunluğunda. Orbital Matter, daha önce 3D baskı şirketi FormLabs’ta çalışan Ihnatsin ve Stojek tarafından 2022’de kuruldu; 3 milyon dolarlık başlangıç yatırımı aldı. Şirket, yazıcısının daha büyük bir sürümünü daha büyük bir uyduda deneyeceği yeni gösterim görevini 2028’de fırlatmayı planlıyor. Bu görevde 5 kW güç üretebilen bir güneş panelinin açılması hedefleniyor. Şirket, bunu 2030’a kadar kanat başına 100+ kW güç üretecek daha büyük sistemler için bir “ara adım” olarak nitelendiriyor. Orbital Matter ayrıca güneş panellerini, antenleri veya diğer bileşenleri açmak amacıyla PADS (yazıcı destekli açılım sistemi) teknolojisini uzay araçlarına eklemeyi değerlendiren uydu üreticileriyle çalışıyor.
