Bolivya ve Peru sınırında yer alan Titicaca Gölü'nün suları, binlerce yıllık bir uygarlığın izlerini gün yüzüne çıkarıyor. Arkeologlar, İnka İmparatorluğu'ndan yaklaşık 500 yıl öncesine, yani MS 500 ila 1100 yılları arasına damgasını vuran Tiwanaku uygarlığına dair yeni ve şaşırtıcı bulgulara ulaştı. Bu kadim medeniyetin, Titicaca Gölü çevresinde 10 ila 20 bin kişilik nüfusuyla zirveye ulaştığı tahmin ediliyor. Yazılı kayıt bırakmamış olmaları, Tiwanaku kültürü hakkındaki bilgimizin büyük ölçüde kazılardan çıkan maddi kalıntılara dayanmasına neden oluyor.
GÖLE BIRAKILAN ADAKLARIN SIRRI
Titicaca Gölü'nde gerçekleştirilen sonar ve üç boyutlu su altı haritalama çalışmaları, arkeologları adeta büyüledi. Puma şeklinde tütsü kapları, göz kamaştıran altın madalyonlar, zarif deniz kabukları, özenle işlenmiş taş süs eşyaları ve kömür kalıntıları gibi birbirinden değerli eserler bulundu. Bilim insanları, bu buluntuların göle rastgele düşmediği görüşünde. Kazılarda bulunan çapalar, dini liderlerin teknelerden göle bilinçli olarak adak sunduğunu düşündürüyor. Özellikle altın madalyonların üzerindeki ışık saçan yüz figürünün, Tiwanaku mitolojisinin en önemli kutsal varlığı Virakoça'yı temsil ettiği değerlendiriliyor.
DEV TAPINAKLAR VE STRATEJİK MERKEZLER
Tiwanaku uygarlığına dair araştırmalar, sadece göl çevresiyle sınırlı kalmadı. Geçtiğimiz yıl aynı araştırma ekibi, Bolivya'da Palaspata adını verdikleri devasa bir tapınak kompleksini gün ışığına çıkardı. Yerel halkın uzun süredir bildiği ancak arkeolojik incelemeye tabi tutulmamış bu yapı, Tiwanaku'nun ana merkezinin yaklaşık 215 kilometre güneydoğusunda yer alıyor. Araştırmacılar, tapınağın üç önemli ticaret yolunun kesişim noktasında bulunması nedeniyle, hem dini hem de ticari açıdan stratejik bir merkez olarak kullanılmış olabileceğini düşünüyorlar.
